áforma
sagnorðá-formaþolfall
hafa fyrirætlun, áform (um e-ð)
hún er að áforma framboð til forseta
sveitarfélagið áformar að reisa nýja kirkju
→ sjá: áformaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
áforma
áformaði
2.p.
áformar
áformaðir
3.p.
áformar
áformaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
áformum
áformuðum
2.p.
áformið
áformuðuð
3.p.
áforma
áformuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
áformast
áformaðist
2.p.
áformast
áformaðist
3.p.
áformast
áformaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
áformumst
áformuðumst
2.p.
áformist
áformuðust
3.p.
áformast
áformuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
áformi
áformaði
2.p.
áformir
áformaðir
3.p.
áformi
áformaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
áformum
áformuðum
2.p.
áformið
áformuðuð
3.p.
áformi
áformuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
áformist
áformaðist
2.p.
áformist
áformaðist
3.p.
áformist
áformaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
áformumst
áformuðumst
2.p.
áformist
áformuðust
3.p.
áformist
áformuðust
Nh.
áforma
Sagnb.
áformað
Lh. nt.
áformandi
Nh.
áformast
Sagnb.
áformast
Lh. nt.
áformandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
áforma
áformaðu
áformið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áformarðu
áformaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
áformiði
áformuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áformirðu
áformaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
áformiði
áformuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áformastu
áformaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áformistu
áformaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áformaður
áformuð
áformað
Þf.
áformaðan
áformaða
áformað
Þgf.
áformuðum
áformaðri
áformuðu
Ef.
áformaðs
áformaðrar
áformaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áformaðir
áformaðar
áformuð
Þf.
áformaða
áformaðar
áformuð
Þgf.
áformuðum
áformuðum
áformuðum
Ef.
áformaðra
áformaðra
áformaðra