árita
sagnorðá-ritaþolfall
skrifa (nafn sitt) á skjal eða í bók
rithöfundurinn sat í búðinni og áritaði bækur sínar
listamaðurinn áritaði málverkið með nafni sínu
→ sjá: áritaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
árita
áritaði
2.p.
áritar
áritaðir
3.p.
áritar
áritaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
áritum
árituðum
2.p.
áritið
árituðuð
3.p.
árita
árituðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
áritast
áritaðist
2.p.
áritast
áritaðist
3.p.
áritast
áritaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
áritumst
árituðumst
2.p.
áritist
árituðust
3.p.
áritast
árituðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
áriti
áritaði
2.p.
áritir
áritaðir
3.p.
áriti
áritaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
áritum
árituðum
2.p.
áritið
árituðuð
3.p.
áriti
árituðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
áritist
áritaðist
2.p.
áritist
áritaðist
3.p.
áritist
áritaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
áritumst
árituðumst
2.p.
áritist
árituðust
3.p.
áritist
árituðust
Nh.
árita
Sagnb.
áritað
Lh. nt.
áritandi
Nh.
áritast
Sagnb.
áritast
Lh. nt.
áritandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
árita
áritaðu
áritið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áritarðu
áritaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
áritiði
árituðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áritirðu
áritaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
áritiði
árituðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áritastu
áritaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áritistu
áritaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áritaður
árituð
áritað
Þf.
áritaðan
áritaða
áritað
Þgf.
árituðum
áritaðri
árituðu
Ef.
áritaðs
áritaðrar
áritaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áritaðir
áritaðar
árituð
Þf.
áritaða
áritaðar
árituð
Þgf.
árituðum
árituðum
árituðum
Ef.
áritaðra
áritaðra
áritaðra