árita
sagnorð á-rita þolfall
skrifa (nafn sitt) á skjal eða í bók
rithöfundurinn sat í búðinni og áritaði bækur sínar
listamaðurinn áritaði málverkið með nafni sínu
→ sjá: áritaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
árita
áritaði
önnur persóna
áritar
áritaðir
þriðja persóna
áritar
áritaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áritum
árituðum
önnur persóna
áritið
árituðuð
þriðja persóna
árita
árituðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áritast
áritaðist
önnur persóna
áritast
áritaðist
þriðja persóna
áritast
áritaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áritumst
árituðumst
önnur persóna
áritist
árituðust
þriðja persóna
áritast
árituðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áriti
áritaði
önnur persóna
áritir
áritaðir
þriðja persóna
áriti
áritaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áritum
árituðum
önnur persóna
áritið
árituðuð
þriðja persóna
áriti
árituðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áritist
áritaðist
önnur persóna
áritist
áritaðist
þriðja persóna
áritist
áritaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áritumst
árituðumst
önnur persóna
áritist
árituðust
þriðja persóna
áritist
árituðust
nafnháttur
árita
sagnbót
áritað
lýsingarháttur nútíðar
áritandi
nafnháttur
áritast
sagnbót
áritast
lýsingarháttur nútíðar
áritandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
árita
áritaðu
áritið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áritarðu
áritaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áritiði
árituðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áritirðu
áritaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áritiði
árituðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áritastu
áritaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áritistu
áritaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
áritaður
árituð
áritað
þolfall
áritaðan
áritaða
áritað
þágufall
árituðum
áritaðri
árituðu
eignarfall
áritaðs
áritaðrar
áritaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
áritaðir
áritaðar
árituð
þolfall
áritaða
áritaðar
árituð
þágufall
árituðum
árituðum
árituðum
eignarfall
áritaðra
áritaðra
áritaðra