ásaka
sagnorðá-sakaþolfall
bera sakargiftir á (e-n), saka (e-n) (um e-ð)
hann ásakaði sjálfan sig um kjarkleysi
hún ásakaði hann um að hafa stolið peningum
hann ásakar mig fyrir að hafa gert þessi mistök
þau voru ásökuð um fégræðgi
→ sjá: ásakandi lo
Orðasambönd
Orðasambönd
- ásaka sjálfan sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ásaka
ásakaði
2.p.
ásakar
ásakaðir
3.p.
ásakar
ásakaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
ásökum
ásökuðum
2.p.
ásakið
ásökuðuð
3.p.
ásaka
ásökuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
ásakast
ásakaðist
2.p.
ásakast
ásakaðist
3.p.
ásakast
ásakaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
ásökumst
ásökuðumst
2.p.
ásakist
ásökuðust
3.p.
ásakast
ásökuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ásaki
ásakaði
2.p.
ásakir
ásakaðir
3.p.
ásaki
ásakaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
ásökum
ásökuðum
2.p.
ásakið
ásökuðuð
3.p.
ásaki
ásökuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
ásakist
ásakaðist
2.p.
ásakist
ásakaðist
3.p.
ásakist
ásakaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
ásökumst
ásökuðumst
2.p.
ásakist
ásökuðust
3.p.
ásakist
ásökuðust
Nh.
ásaka
Sagnb.
ásakað
Lh. nt.
ásakandi
Nh.
ásakast
Sagnb.
ásakast
Lh. nt.
ásakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ásaka
ásakaðu
ásakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ásakarðu
ásakaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ásakiði
ásökuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ásakirðu
ásakaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ásakiði
ásökuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ásakastu
ásakaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ásakistu
ásakaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ásakaður
ásökuð
ásakað
Þf.
ásakaðan
ásakaða
ásakað
Þgf.
ásökuðum
ásakaðri
ásökuðu
Ef.
ásakaðs
ásakaðrar
ásakaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ásakaðir
ásakaðar
ásökuð
Þf.
ásakaða
ásakaðar
ásökuð
Þgf.
ásökuðum
ásökuðum
ásökuðum
Ef.
ásakaðra
ásakaðra
ásakaðra