ófeigur
lýsingarorðó-feigur
sem ekki liggur fyrir að deyi í bráð
ekki verður feigum forðað né ófeigum í hel komið
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ófeigur
ófeig
ófeigt
Þf.
ófeigan
ófeiga
ófeigt
Þgf.
ófeigum
ófeigri
ófeigu
Ef.
ófeigs
ófeigrar
ófeigs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ófeigir
ófeigar
ófeig
Þf.
ófeiga
ófeigar
ófeig
Þgf.
ófeigum
ófeigum
ófeigum
Ef.
ófeigra
ófeigra
ófeigra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ófeigi
ófeiga
ófeiga
Þf.
ófeiga
ófeigu
ófeiga
Þgf.
ófeiga
ófeigu
ófeiga
Ef.
ófeiga
ófeigu
ófeiga
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ófeigu
ófeigu
ófeigu
Þf.
ófeigu
ófeigu
ófeigu
Þgf.
ófeigu
ófeigu
ófeigu
Ef.
ófeigu
ófeigu
ófeigu