ófriður
nafnorðkarlkynó-friður
1
stríð
<þjóðirnar> eiga í ófriði
2
ósamkomulag, sundurlyndi
eiga í ófriði við <nágrannann>
Orðasvið og samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
ófriður
ófriðurinn
Þf.
ófrið
ófriðinn
Þgf.
ófriði
ófriðnumófriðinum
Ef.
ófriðar
ófriðarins