Yrða

óléttur

lýsingarorðó-léttur
barnshafandi, með barni
ólétt kona
hún er ólétt að sínu fyrsta barni
Orðasambönd
Orðasambönd
  • vera ólétt
  • verða ólétt
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óléttur
ólétt
ólétt
Þf.
óléttan
ólétta
ólétt
Þgf.
óléttum
óléttri
óléttu
Ef.
ólétts
óléttrar
ólétts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óléttari
óléttari
óléttara
Þf.
óléttari
óléttari
óléttara
Þgf.
óléttari
óléttari
óléttara
Ef.
óléttari
óléttari
óléttara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óléttastur
óléttust
óléttast
Þf.
óléttastan
óléttasta
óléttast
Þgf.
óléttustum
óléttastri
óléttustu
Ef.
óléttasts
óléttastrar
óléttasts