Yrða

ópersónulegur

lýsingarorðó-persónulegur
1
fjarlægur og formlegur í framkomu eða viðmóti
mér finnst starfsmenn bankans svo ópersónulegir
veitingahúsið er mjög stórt og ópersónulegt
2
málfræði
a
með frumlaginu "það", eða engu frumlagi, t.d. "það er hlýtt í veðri", "hér er gaman"
b
með frumlagi í aukafalli, t.d. "mér líkar þetta vel", "henni er kalt"
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • ópersónuleg samskipti
  • vera ópersónulegur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ópersónulegur
ópersónuleg
ópersónulegt
Þf.
ópersónulegan
ópersónulega
ópersónulegt
Þgf.
ópersónulegum
ópersónulegri
ópersónulegu
Ef.
ópersónulegs
ópersónulegrar
ópersónulegs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ópersónulegri
ópersónulegri
ópersónulegra
Þf.
ópersónulegri
ópersónulegri
ópersónulegra
Þgf.
ópersónulegri
ópersónulegri
ópersónulegra
Ef.
ópersónulegri
ópersónulegri
ópersónulegra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ópersónulegastur
ópersónulegust
ópersónulegast
Þf.
ópersónulegastan
ópersónulegasta
ópersónulegast
Þgf.
ópersónulegustum
ópersónulegastri
ópersónulegustu
Ef.
ópersónulegasts
ópersónulegastrar
ópersónulegasts