Yrða

útlægur

lýsingarorðút-lægur
dæmdur í útlegð, útskúfaður af tilteknu landsvæði
hann var gerður útlægur úr landinu
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
útskúfun
einangrun
Samstæður
Orðasambönd
  • fara útlægur
  • vera útlægur
  • vera útlægur af landinu
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útlægur
útlæg
útlægt
Þf.
útlægan
útlæga
útlægt
Þgf.
útlægum
útlægri
útlægu
Ef.
útlægs
útlægrar
útlægs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útlægari
útlægari
útlægara
Þf.
útlægari
útlægari
útlægara
Þgf.
útlægari
útlægari
útlægara
Ef.
útlægari
útlægari
útlægara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útlægastur
útlægust
útlægast
Þf.
útlægastan
útlægasta
útlægast
Þgf.
útlægustum
útlægastri
útlægustu
Ef.
útlægasts
útlægastrar
útlægasts