Yrða

ýfa

sagnorðþolfall
1
gera (e-ð) úfið, óslétt
vindurinn ýfir hafflötinn
páfagaukurinn ýfði á sér fjaðrirnar
2
ýfa upp <sárið>
a
fikta í hálfgrónu sári
b
rifja upp gamlan sársauka
þetta er liðið og gleymt, við skulum ekki ýfa það upp aftur
3
ýfa <hana>
egna hana, reita hana til reiði
→ sjá: ýfast so
Orðasambönd
Orðasambönd
  • ýfa sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ýfi
ýfði
2.p.
ýfir
ýfðir
3.p.
ýfir
ýfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ýfi
ýfði
2.p.
ýfir
ýfðir
3.p.
ýfi
ýfði
Nh.
ýfa
Sagnb.
ýft
Lh. nt.
ýfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ýf
ýfðu
ýfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ýfirðu
ýfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ýfirðu
ýfðirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
ýfir
ýfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
ýfi
ýfði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ýfður
ýfð
ýft
Þf.
ýfðan
ýfða
ýft
Þgf.
ýfðum
ýfðri
ýfðu
Ef.
ýfðs
ýfðrar
ýfðs