Yrða

ýfa

sagnorð þolfall
1
gera (e-ð) úfið, óslétt
vindurinn ýfir hafflötinn
páfagaukurinn ýfði á sér fjaðrirnar
2
ýfa upp <sárið>
a
fikta í hálfgrónu sári
b
rifja upp gamlan sársauka
þetta er liðið og gleymt, við skulum ekki ýfa það upp aftur
3
ýfa <hana>
egna hana, reita hana til reiði
→ sjá: ýfast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • ýfa sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ýfi
ýfði
önnur persóna
ýfir
ýfðir
þriðja persóna
ýfir
ýfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ýfi
ýfði
önnur persóna
ýfir
ýfðir
þriðja persóna
ýfi
ýfði
nafnháttur
ýfa
sagnbót
ýft
lýsingarháttur nútíðar
ýfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ýf
ýfðu
ýfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ýfirðu
ýfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ýfirðu
ýfðirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
ýfir
ýfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
ýfi
ýfði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ýfður
ýfð
ýft
þolfall
ýfðan
ýfða
ýft
þágufall
ýfðum
ýfðri
ýfðu
eignarfall
ýfðs
ýfðrar
ýfðs