þú
fornafn
persónufornafn
persónufornafn
1
(2. persóna eintala) sá eða sú sem er talað til hverju sinni (í tali eða riti)
ferð þú í afmælið í kvöld? - nei, ég kemst því miður ekki
þú skalt koma tímanlega
2
-ðu (-u)
(hengill aftan við sögn í upphafi beinna spurninga) þú
hefurðu frétt eitthvað af fundinum?
fórstu snemma heim? - já, ég varð að ná strætó
3
ótiltekin persóna, maður; (í ritmáli) lesandi texta (einkum í leiðbeiningum, ráðleggingum, ábendingum o.þ.h.)
þegar þú ert ungur þá finnst þér þú geta allt
þú brýtur eggin í skál og blandar mjólkinni við
þú getur slegið inn leitarorð eða hakað við ákveðinn valmöguleika
Fallbeygingar
Eintala
Fleirtala
nefnifall
þú
þið
þolfall
þig
ykkur
þágufall
þér
ykkur
eignarfall
þín
ykkar