Yrða

þemba

nafnorðkvenkyn
tilfinningin að vera útþaninn og úttútnaður (t.d. af lofti í kviðnum), uppþemba
kúmen er talið gott við þembu
Orðasvið og samstæður
vanlíðan
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
þemba
þemban
Þf.
þembu
þembuna
Þgf.
þembu
þembunni
Ef.
þembu
þembunnar