aðhlátur
nafnorðkarlkynað-hlátur
háð og spott, þegar hlegið er að e-m
hún mátti oft þola aðhlátur krakkanna í bekknum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
aðhlátur
aðhláturinn
Þf.
aðhlátur
aðhláturinn
Þgf.
aðhlátri
aðhlátrinum
Ef.
aðhlátursaðhlátrar
aðhlátursinsaðhlátrarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
aðhlátrar
aðhlátrarnir
Þf.
aðhlátra
aðhlátrana
Þgf.
aðhlátrum
aðhlátrunum
Ef.
aðhlátra
aðhlátranna