afgreiðsla
nafnorðkvenkyn
1
það að taka við erindi eða (vöru)pöntun viðskiptavinar
afgreiðsla á <pöntunum>
bíða eftir afgreiðslu
<málið> er til afgreiðslu
2
borð eða bás þar sem tekið er við erindum eða pöntunum eða vörur afhentar
það var enginn í afgreiðslunni þegar ég kom
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
afgreiðsla
Samstæður
Orðasambönd
- afgreiðsla laga
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
afgreiðsla
afgreiðslan
Þf.
afgreiðslu
afgreiðsluna
Þgf.
afgreiðslu
afgreiðslunni
Ef.
afgreiðslu
afgreiðslunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
afgreiðslur
afgreiðslurnar
Þf.
afgreiðslur
afgreiðslurnar
Þgf.
afgreiðslum
afgreiðslunum
Ef.
afgreiðslna
afgreiðslnanna