afleiðsla
nafnorðkvenkyn
1
það að leiða eitt af öðru, rökleiðsla
2
málfræði
það að orð er leitt af öðru orði með sama stofni, oftast með viðskeyti, t.d. bakari leitt af baka
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
afleiðsla
afleiðslan
Þf.
afleiðslu
afleiðsluna
Þgf.
afleiðslu
afleiðslunni
Ef.
afleiðslu
afleiðslunnar