afturbeyging
nafnorðkvenkynaftur-beyging
það þegar notað er afturbeygt fornafn (raka sig, þvo sér, skammast sín)
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
afturbeyging
afturbeygingin
Þf.
afturbeygingu
afturbeyginguna
Þgf.
afturbeygingu
afturbeygingunni
Ef.
afturbeygingar
afturbeygingarinnar