aka · Yrða: íslensk orðabók

þágufall

fara um á bíl

hún ók bílnum inn í bílskúr

hann ekur mér oft heim úr vinnunni

þolfall

fara á bíl (e-a leið, e-n veg)

þau ætluðu að aka fjallveginn

þágufall

aka sér

hreyfa sig órólega til og frá

gesturinn var farinn að aka sér á stólnum

þágufall

aka <honum> til <þess>

gamaldags

ýta á hann að gera e-ð

það er varla hægt að aka henni til að svara í símann

aka <hestinum> úr sporunum

fá hestinn til að hreyfa sig

vera úti að aka

vera utan við sig, vera úti á þekju

→ sjá: ekinn lýsingarorð