alheill
lýsingarorðal-heill
orðinn gróinn meina sinna, alveg batnað
eftir mánuð var hann orðinn alheill
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
alheill
alheil
alheilt
Þf.
alheilan
alheila
alheilt
Þgf.
alheilum
alheilli
alheilu
Ef.
alheils
alheillar
alheils
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
alheilir
alheilar
alheil
Þf.
alheila
alheilar
alheil
Þgf.
alheilum
alheilum
alheilum
Ef.
alheilla
alheilla
alheilla
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
alheili
alheila
alheila
Þf.
alheila
alheilu
alheila
Þgf.
alheila
alheilu
alheila
Ef.
alheila
alheilu
alheila
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
alheilu
alheilu
alheilu
Þf.
alheilu
alheilu
alheilu
Þgf.
alheilu
alheilu
alheilu
Ef.
alheilu
alheilu
alheilu