alráðinn
lýsingarorðal-ráðinn
ákveðinn
hann er alráðinn í að efna loforðið
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
alráðinn
alráðin
alráðið
Þf.
alráðinn
alráðna
alráðið
Þgf.
alráðnum
alráðinni
alráðnu
Ef.
alráðins
alráðinnar
alráðins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
alráðnir
alráðnar
alráðin
Þf.
alráðna
alráðnar
alráðin
Þgf.
alráðnum
alráðnum
alráðnum
Ef.
alráðinna
alráðinna
alráðinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
alráðni
alráðna
alráðna
Þf.
alráðna
alráðnu
alráðna
Þgf.
alráðna
alráðnu
alráðna
Ef.
alráðna
alráðnu
alráðna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
alráðnu
alráðnu
alráðnu
Þf.
alráðnu
alráðnu
alráðnu
Þgf.
alráðnu
alráðnu
alráðnu
Ef.
alráðnu
alráðnu
alráðnu