Yrða

alvanur

lýsingarorðal-vanur
mjög vanur
hún er alvanur bílstjóri
vera alvanur að <umgangast hesta>
vera alvanur <vetrarferðum>
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
alvanur
alvön
alvant
Þf.
alvanan
alvana
alvant
Þgf.
alvönum
alvanri
alvönu
Ef.
alvans
alvanrar
alvans