anda
sagnorð
draga að sér og frá sér lofti í lungun
anda að sér
ég andaði að mér köldu vetrarloftinu
anda frá sér
anda djúpt
læknirinn bað hann að anda djúpt
það má ekki anda á <hana>
hún þolir illa gagnrýni
það andar köldu <á milli þeirra>
það ríkir óvinátta á milli þeirra
því miður andar enn köldu í samskiptum þeirra
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
anda
andaði
2.p.
andar
andaðir
3.p.
andar
andaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
öndum
önduðum
2.p.
andið
önduðuð
3.p.
anda
önduðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
andast
andaðist
2.p.
andast
andaðist
3.p.
andast
andaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
öndumst
önduðumst
2.p.
andist
önduðust
3.p.
andast
önduðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
andi
andaði
2.p.
andir
andaðir
3.p.
andi
andaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
öndum
önduðum
2.p.
andið
önduðuð
3.p.
andi
önduðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
andist
andaðist
2.p.
andist
andaðist
3.p.
andist
andaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
öndumst
önduðumst
2.p.
andist
önduðust
3.p.
andist
önduðust
Nh.
anda
Sagnb.
andað
Lh. nt.
andandi
Nh.
andast
Sagnb.
andast
Lh. nt.
andandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
anda
andaðu
andið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
andarðu
andaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
andiði
önduðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
andirðu
andaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
andiði
önduðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
andastu
andaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
andistu
andaðistu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
andar
andaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
andi
andaði