arfur
nafnorðkarlkyn
1
eignir og réttindi sem ganga að erfðum, þ.e. skipta um eigendur við andlát manns
hann fékk arf eftir föðursystur sína
fá <peningana> í arf
taka <glaðværðina> í arf
<honum> tæmist arfur
hann erfði
2
áhrif fyrri tíma
arfur frumbyggjanna var þurrkaður út
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
arfur
arfurinn
Þf.
arf
arfinn
Þgf.
arfi
arfinum
Ef.
arfs
arfsins