Yrða

arfur

nafnorð karlkyn
1
eignir og réttindi sem ganga að erfðum, þ.e. skipta um eigendur við andlát manns
hann fékk arf eftir föðursystur sína
fá <peningana> í arf
taka <glaðværðina> í arf
<honum> tæmist arfur
hann erfði
2
áhrif fyrri tíma
arfur frumbyggjanna var þurrkaður út
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • arfur tæmist
  • kalla til arfs
  • segja sig frá arfi
  • setjast í arf
  • sækja sinn arf
  • vera réttborinn til arfs
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
arfur
arfurinn
þolfall
arf
arfinn
þágufall
arfi
arfinum
eignarfall
arfs
arfsins