atyrða
sagnorðat-yrðaþolfall
skamma vægt, ávíta (e-n)
hún atyrti drenginn fyrir að þvo sér ekki um hendurnar
hann hefur oft þurft að atyrða starfsmanninn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
atyrði
atyrti
2.p.
atyrðir
atyrtir
3.p.
atyrðir
atyrti
Nútíð
Þátíð
1.p.
atyrðum
atyrtum
2.p.
atyrðið
atyrtuð
3.p.
atyrða
atyrtu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
atyrði
atyrti
2.p.
atyrðir
atyrtir
3.p.
atyrði
atyrti
Nútíð
Þátíð
1.p.
atyrðum
atyrtum
2.p.
atyrðið
atyrtuð
3.p.
atyrði
atyrtu
Nh.
atyrða
Sagnb.
atyrt
Lh. nt.
atyrðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
atyrð
atyrtu
atyrðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
atyrðirðu
atyrtirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
atyrðiði
atyrtuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
atyrðirðu
atyrtirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
atyrðiði
atyrtuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
atyrtur
atyrt
atyrt
Þf.
atyrtan
atyrta
atyrt
Þgf.
atyrtum
atyrtri
atyrtu
Ef.
atyrts
atyrtrar
atyrts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
atyrtir
atyrtar
atyrt
Þf.
atyrta
atyrtar
atyrt
Þgf.
atyrtum
atyrtum
atyrtum
Ef.
atyrtra
atyrtra
atyrtra