Yrða

atyrða

sagnorð at-yrða þolfall
skamma vægt, ávíta (e-n)
hún atyrti drenginn fyrir að þvo sér ekki um hendurnar
hann hefur oft þurft að atyrða starfsmanninn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
atyrði
atyrti
önnur persóna
atyrðir
atyrtir
þriðja persóna
atyrðir
atyrti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
atyrði
atyrti
önnur persóna
atyrðir
atyrtir
þriðja persóna
atyrði
atyrti
nafnháttur
atyrða
sagnbót
atyrt
lýsingarháttur nútíðar
atyrðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
atyrð
atyrtu
atyrðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
atyrðirðu
atyrtirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
atyrðirðu
atyrtirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
atyrtur
atyrt
atyrt
þolfall
atyrtan
atyrta
atyrt
þágufall
atyrtum
atyrtri
atyrtu
eignarfall
atyrts
atyrtrar
atyrts