Yrða

bílveikur

lýsingarorðbíl-veikur
sem finnur til vanlíðunar (ógleði) við að ferðast í bíl
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bílveikur
bílveik
bílveikt
Þf.
bílveikan
bílveika
bílveikt
Þgf.
bílveikum
bílveikri
bílveiku
Ef.
bílveiks
bílveikrar
bílveiks
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bílveikari
bílveikari
bílveikara
Þf.
bílveikari
bílveikari
bílveikara
Þgf.
bílveikari
bílveikari
bílveikara
Ef.
bílveikari
bílveikari
bílveikara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bílveikastur
bílveikust
bílveikast
Þf.
bílveikastan
bílveikasta
bílveikast
Þgf.
bílveikustum
bílveikastri
bílveikustu
Ef.
bílveikasts
bílveikastrar
bílveikasts