Yrða

bani

nafnorðkarlkyn
dauði
<skjóta, stinga> <hann> til bana
hann stakk konu sína til bana
bíða bana
látast í slysi
hann féll af þaki hússins og beið samstundis bana
ráða <honum> bana
myrða hann
óvinir forsetans réðu honum bana
verða <manni> að bana
myrða mann, vera valdur að dauða manns
hann játaði að hafa orðið manninum að bana
<honum> er bráður bani búinn
hann er í lífshættu
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
dauði
Samstæður
Orðasambönd
  • bíða bana
  • bregða sér hvorki við sár né bana
  • eiga sér vísan bana
  • fá bana
  • hljóta bana
  • lamast til bana
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
bani
baninn
Þf.
bana
banann
Þgf.
bana
bananum
Ef.
bana
banans