Yrða

barnmargur

lýsingarorðbarn-margur
sem á mörg börn; sem hefur mörg börn
barnmörg fjöldskylda
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
barnmargur
barnmörg
barnmargt
Þf.
barnmargan
barnmarga
barnmargt
Þgf.
barnmörgum
barnmargri
barnmörgu
Ef.
barnmargs
barnmargrar
barnmargs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
barnfleiri
barnfleiri
barnfleira
Þf.
barnfleiri
barnfleiri
barnfleira
Þgf.
barnfleiri
barnfleiri
barnfleira
Ef.
barnfleiri
barnfleiri
barnfleira
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
barnflestur
barnflest
barnflest
Þf.
barnflestan
barnflesta
barnflest
Þgf.
barnflestum
barnflestri
barnflestu
Ef.
barnflests
barnflestrar
barnflests