bjargvættur
nafnorðkvenkyn/karlkynbjarg-vættur
sá eða sú sem bjargar e-u/e-m, sem veitir hjálp
síldin var bjargvættur þjóðarinnar á þessum árum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
bjargvættur
bjargvætturin
Þf.
bjargvætti
bjargvættina
Þgf.
bjargvætti
bjargvættinni
Ef.
bjargvættar
bjargvættarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
bjargvættir
bjargvættirnar
Þf.
bjargvættir
bjargvættirnar
Þgf.
bjargvættum
bjargvættunum
Ef.
bjargvætta
bjargvættanna