Yrða

blævængur

nafnorðkarlkynblæ-vængur
lítill hlutur sem hægt er að brjóta saman, t.d. úr pappír eða silki, sem blakað er til að koma hreyfingu á loftið
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
blævængur
blævængurinn
Þf.
blævæng
blævænginn
Þgf.
blævæng
blævængnum
Ef.
blævængsblævængjar
blævængsinsblævængjarins