blíður
lýsingarorð
1
sem einkennist af mýkt og hlýju
hann bauð góðan dag með blíðum rómi
vera blíður á manninn
vera hlýlegur í viðmóti
2
mildur og hlýr
blíð gola lék um þau
<búa saman> í blíðu og stríðu
vera í samvistum bæði þegar vel gengur og þegar illa gengur
Orðasvið og samstæður
hlýleiki / ljúfmennska
raddeinkenni
góðviðri
tíðarfar
hlýviðri
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blíður
blíð
blítt
Þf.
blíðan
blíða
blítt
Þgf.
blíðum
blíðri
blíðu
Ef.
blíðs
blíðrar
blíðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blíðir
blíðar
blíð
Þf.
blíða
blíðar
blíð
Þgf.
blíðum
blíðum
blíðum
Ef.
blíðra
blíðra
blíðra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blíði
blíða
blíða
Þf.
blíða
blíðu
blíða
Þgf.
blíða
blíðu
blíða
Ef.
blíða
blíðu
blíða
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blíðu
blíðu
blíðu
Þf.
blíðu
blíðu
blíðu
Þgf.
blíðu
blíðu
blíðu
Ef.
blíðu
blíðu
blíðu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blíðari
blíðari
blíðara
Þf.
blíðari
blíðari
blíðara
Þgf.
blíðari
blíðari
blíðara
Ef.
blíðari
blíðari
blíðara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blíðari
blíðari
blíðari
Þf.
blíðari
blíðari
blíðari
Þgf.
blíðari
blíðari
blíðari
Ef.
blíðari
blíðari
blíðari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blíðastur
blíðust
blíðast
Þf.
blíðastan
blíðasta
blíðast
Þgf.
blíðustum
blíðastri
blíðustu
Ef.
blíðasts
blíðastrar
blíðasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blíðastir
blíðastar
blíðust
Þf.
blíðasta
blíðastar
blíðust
Þgf.
blíðustum
blíðustum
blíðustum
Ef.
blíðastra
blíðastra
blíðastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blíðasti
blíðasta
blíðasta
Þf.
blíðasta
blíðustu
blíðasta
Þgf.
blíðasta
blíðustu
blíðasta
Ef.
blíðasta
blíðustu
blíðasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blíðustu
blíðustu
blíðustu
Þf.
blíðustu
blíðustu
blíðustu
Þgf.
blíðustu
blíðustu
blíðustu
Ef.
blíðustu
blíðustu
blíðustu