Yrða

blóðga

sagnorðþolfall
1
særa (e-n/sig) til blóðs
hún blóðgaði sig á glerbrotinu
2
láta blóð renna úr fiski eða dýrsskrokk
fiskurinn er blóðgaður um borð í bátnum
Orðasambönd
Orðasambönd
  • blóðga sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
blóðga
blóðgaði
2.p.
blóðgar
blóðgaðir
3.p.
blóðgar
blóðgaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
blóðgi
blóðgaði
2.p.
blóðgir
blóðgaðir
3.p.
blóðgi
blóðgaði
Nh.
blóðga
Sagnb.
blóðgað
Lh. nt.
blóðgandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
blóðga
blóðgaðu
blóðgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blóðgarðu
blóðgaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
blóðgirðu
blóðgaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blóðgaður
blóðguð
blóðgað
Þf.
blóðgaðan
blóðgaða
blóðgað
Þgf.
blóðguðum
blóðgaðri
blóðguðu
Ef.
blóðgaðs
blóðgaðrar
blóðgaðs