Yrða

blóðga

sagnorð þolfall
1
særa (e-n/sig) til blóðs
hún blóðgaði sig á glerbrotinu
2
láta blóð renna úr fiski eða dýrsskrokk
fiskurinn er blóðgaður um borð í bátnum
Orðasambönd
Orðasambönd
  • blóðga sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blóðga
blóðgaði
önnur persóna
blóðgar
blóðgaðir
þriðja persóna
blóðgar
blóðgaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
blóðgi
blóðgaði
önnur persóna
blóðgir
blóðgaðir
þriðja persóna
blóðgi
blóðgaði
nafnháttur
blóðga
sagnbót
blóðgað
lýsingarháttur nútíðar
blóðgandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
blóðga
blóðgaðu
blóðgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blóðgarðu
blóðgaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
blóðgirðu
blóðgaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
blóðgaður
blóðguð
blóðgað
þolfall
blóðgaðan
blóðgaða
blóðgað
þágufall
blóðguðum
blóðgaðri
blóðguðu
eignarfall
blóðgaðs
blóðgaðrar
blóðgaðs