bráðfeigur
lýsingarorðbráð-feigur
sem brátt á að deyja
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bráðfeigur
bráðfeig
bráðfeigt
Þf.
bráðfeigan
bráðfeiga
bráðfeigt
Þgf.
bráðfeigum
bráðfeigri
bráðfeigu
Ef.
bráðfeigs
bráðfeigrar
bráðfeigs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bráðfeigir
bráðfeigar
bráðfeig
Þf.
bráðfeiga
bráðfeigar
bráðfeig
Þgf.
bráðfeigum
bráðfeigum
bráðfeigum
Ef.
bráðfeigra
bráðfeigra
bráðfeigra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bráðfeigi
bráðfeiga
bráðfeiga
Þf.
bráðfeiga
bráðfeigu
bráðfeiga
Þgf.
bráðfeiga
bráðfeigu
bráðfeiga
Ef.
bráðfeiga
bráðfeigu
bráðfeiga
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bráðfeigu
bráðfeigu
bráðfeigu
Þf.
bráðfeigu
bráðfeigu
bráðfeigu
Þgf.
bráðfeigu
bráðfeigu
bráðfeigu
Ef.
bráðfeigu
bráðfeigu
bráðfeigu