Yrða

brýn

nafnorðkvenkynft
bera <henni> á brýn að <hafa tekið peningana>
ásaka hana um að hafa ...
honum var borið á brýn að hann hefði hagrætt bókhaldinu
orðið brýn er gömul fleirtala af brún
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
brún
brúnin
Þf.
brún
brúnina
Þgf.
brún
brúninni
Ef.
brúnar
brúnarinnar