bragð
nafnorðhvorugkyn
1
skynjun á tungu, bragðskyn
bragð að/af <matnum>
<vínið> er <sætt> á bragðið
2
klækjafullt ráð eða aðferð
honum datt bragð í hug
beita brögðum
falla á sjálfs sín bragði
fara flatt á eigin grikk (sem var öðrum ætlaður)
koma <honum> á bragðið <að nota netbanka>
láta hann kynnast og venjast því
láta koma krók á móti bragði
svara bragði með öðru snjallara
neyta allra bragða til að <afla sér vinsælda>
nota öll ráð til að ...
taka það til bragðs að <gera sér snjóhús>
grípa til þess úrrræðis að ...
vera <glaður> í bragði
vera glaðlegur
það eru brögð í tafli
hér búa undir einhver svik eða blekking
það eru <mikil> brögð að <búðahnupli>
það er mikið um búðahnupl
<segja þetta> að bragði
segja þetta strax
<yrða á hana> að fyrra bragði
verða fyrri til að yrða á hana
<ástandið gjörbreyttist> á lifandi bragði
... mjög snöggt, á augabragði
<bókin varð betri> fyrir bragðið
... vegna þessa, fyrir vikið
<finna engan galla> í fljótu bragði
... við fyrstu sýn
Orðasvið og samstæður
úrræði
bragðvísi
bragðskynjun
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
bragð
bragðið
Þf.
bragð
bragðið
Þgf.
bragði
bragðinu
Ef.
bragðs
bragðsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
brögð
brögðin
Þf.
brögð
brögðin
Þgf.
brögðum
brögðunum
Ef.
bragða
bragðanna