buna
sagnorð
1
renna í bunu
sjórinn bunaði inn um gatið á bátnum
litlir lækir buna niður hlíðina
2
þágufallbuna út úr sér <vísu>
segja (e-ð) í einni lotu, viðstöðulaust
hann bunaði út úr sér heilli grein laganna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
buna
bunaði
2.p.
bunar
bunaðir
3.p.
bunar
bunaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
bunum
bunuðum
2.p.
bunið
bunuðuð
3.p.
buna
bunuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
bunast
bunaðist
2.p.
bunast
bunaðist
3.p.
bunast
bunaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
bunumst
bunuðumst
2.p.
bunist
bunuðust
3.p.
bunast
bunuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
buni
bunaði
2.p.
bunir
bunaðir
3.p.
buni
bunaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
bunum
bunuðum
2.p.
bunið
bunuðuð
3.p.
buni
bunuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
bunist
bunaðist
2.p.
bunist
bunaðist
3.p.
bunist
bunaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
bunumst
bunuðumst
2.p.
bunist
bunuðust
3.p.
bunist
bunuðust
Nh.
buna
Sagnb.
bunað
Lh. nt.
bunandi
Nh.
bunast
Sagnb.
bunast
Lh. nt.
bunandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
buna
bunaðu
bunið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
bunarðu
bunaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
buniði
bunuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
bunirðu
bunaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
buniði
bunuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
bunastu
bunaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
bunistu
bunaðistu