buna
sagnorð
1
renna í bunu
sjórinn bunaði inn um gatið á bátnum
litlir lækir buna niður hlíðina
2
þágufallbuna út úr sér <vísu>
segja (e-ð) í einni lotu, viðstöðulaust
hann bunaði út úr sér heilli grein laganna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
buna
bunaði
önnur persóna
bunar
bunaðir
þriðja persóna
bunar
bunaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bunum
bunuðum
önnur persóna
bunið
bunuðuð
þriðja persóna
buna
bunuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bunast
bunaðist
önnur persóna
bunast
bunaðist
þriðja persóna
bunast
bunaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bunumst
bunuðumst
önnur persóna
bunist
bunuðust
þriðja persóna
bunast
bunuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
buni
bunaði
önnur persóna
bunir
bunaðir
þriðja persóna
buni
bunaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bunum
bunuðum
önnur persóna
bunið
bunuðuð
þriðja persóna
buni
bunuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bunist
bunaðist
önnur persóna
bunist
bunaðist
þriðja persóna
bunist
bunaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bunumst
bunuðumst
önnur persóna
bunist
bunuðust
þriðja persóna
bunist
bunuðust
nafnháttur
buna
sagnbót
bunað
lýsingarháttur nútíðar
bunandi
nafnháttur
bunast
sagnbót
bunast
lýsingarháttur nútíðar
bunandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
buna
bunaðu
bunið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bunarðu
bunaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
buniði
bunuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bunirðu
bunaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
buniði
bunuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bunastu
bunaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bunistu
bunaðistu