Yrða

byrla

sagnorðþágufall/þolfall
gefa (e-m) (eitur)
hún byrlaði eiginmanni sínum eitur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
byrla
byrlaði
2.p.
byrlar
byrlaðir
3.p.
byrlar
byrlaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
byrli
byrlaði
2.p.
byrlir
byrlaðir
3.p.
byrli
byrlaði
Nh.
byrla
Sagnb.
byrlað
Lh. nt.
byrlandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
byrla
byrlaðu
byrlið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
byrlarðu
byrlaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
byrlirðu
byrlaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
byrlaður
byrluð
byrlað
Þf.
byrlaðan
byrlaða
byrlað
Þgf.
byrluðum
byrlaðri
byrluðu
Ef.
byrlaðs
byrlaðrar
byrlaðs