Yrða

byrla

sagnorð þágufall/þolfall
gefa (e-m) (eitur)
hún byrlaði eiginmanni sínum eitur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
byrla
byrlaði
önnur persóna
byrlar
byrlaðir
þriðja persóna
byrlar
byrlaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
byrli
byrlaði
önnur persóna
byrlir
byrlaðir
þriðja persóna
byrli
byrlaði
nafnháttur
byrla
sagnbót
byrlað
lýsingarháttur nútíðar
byrlandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
byrla
byrlaðu
byrlið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
byrlarðu
byrlaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
byrlirðu
byrlaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
byrlaður
byrluð
byrlað
þolfall
byrlaðan
byrlaða
byrlað
þágufall
byrluðum
byrlaðri
byrluðu
eignarfall
byrlaðs
byrlaðrar
byrlaðs