dallur
nafnorðkarlkyn
1
grunnt ílát, einkum undir dýrafóður eða mat
hundurinn át úr dallinum
2
óformlegt
skip
við áttum hálfsmánaðar frí því að dallurinn þurfti að fara í slipp
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
dallur
dallurinn
Þf.
dall
dallinn
Þgf.
dalli
dallinum
Ef.
dalls
dallsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
dallar
dallarnir
Þf.
dalla
dallana
Þgf.
döllum
döllunum
Ef.
dalla
dallanna