Yrða

dauðadæmdur

lýsingarorðdauða-dæmdur
1
persóna
dæmdur til lífláts
dauðadæmdur fangi náðaður
2
dæmdur til að misheppnast, fyrirfram misheppnaður
hjónaband þeirra var dauðadæmt frá upphafi
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
líflátsdómur
dauðarefsing
óraunsæi / ímyndun
Samstæður
Orðasambönd
  • standa eins og dauðadæmdur
  • vera dauðadæmdur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dauðadæmdur
dauðadæmd
dauðadæmt
Þf.
dauðadæmdan
dauðadæmda
dauðadæmt
Þgf.
dauðadæmdum
dauðadæmdri
dauðadæmdu
Ef.
dauðadæmds
dauðadæmdrar
dauðadæmds