dekka
sagnorðþolfall
1
óformlegt
duga (fyrir e-u), nægja (til e-s), ná yfir (e-ð)
peningarnir gætu dekkað ferðakostnaðinn
2
leggja á borð
þjónarnir dekkuðu borðin
→ sjá: dekkaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dekka
dekkaði
2.p.
dekkar
dekkaðir
3.p.
dekkar
dekkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
dekkum
dekkuðum
2.p.
dekkið
dekkuðuð
3.p.
dekka
dekkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
dekkast
dekkaðist
2.p.
dekkast
dekkaðist
3.p.
dekkast
dekkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
dekkumst
dekkuðumst
2.p.
dekkist
dekkuðust
3.p.
dekkast
dekkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dekki
dekkaði
2.p.
dekkir
dekkaðir
3.p.
dekki
dekkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
dekkum
dekkuðum
2.p.
dekkið
dekkuðuð
3.p.
dekki
dekkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
dekkist
dekkaðist
2.p.
dekkist
dekkaðist
3.p.
dekkist
dekkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
dekkumst
dekkuðumst
2.p.
dekkist
dekkuðust
3.p.
dekkist
dekkuðust
Nh.
dekka
Sagnb.
dekkað
Lh. nt.
dekkandi
Nh.
dekkast
Sagnb.
dekkast
Lh. nt.
dekkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dekka
dekkaðu
dekkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dekkarðu
dekkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dekkiði
dekkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dekkirðu
dekkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dekkiði
dekkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dekkastu
dekkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dekkistu
dekkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dekkaður
dekkuð
dekkað
Þf.
dekkaðan
dekkaða
dekkað
Þgf.
dekkuðum
dekkaðri
dekkuðu
Ef.
dekkaðs
dekkaðrar
dekkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dekkaðir
dekkaðar
dekkuð
Þf.
dekkaða
dekkaðar
dekkuð
Þgf.
dekkuðum
dekkuðum
dekkuðum
Ef.
dekkaðra
dekkaðra
dekkaðra