Yrða

dekka

sagnorð þolfall
1
óformlegt
duga (fyrir e-u), nægja (til e-s), ná yfir (e-ð)
peningarnir gætu dekkað ferðakostnaðinn
2
leggja á borð
þjónarnir dekkuðu borðin
→ sjá: dekkaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dekka
dekkaði
önnur persóna
dekkar
dekkaðir
þriðja persóna
dekkar
dekkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dekki
dekkaði
önnur persóna
dekkir
dekkaðir
þriðja persóna
dekki
dekkaði
nafnháttur
dekka
sagnbót
dekkað
lýsingarháttur nútíðar
dekkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dekka
dekkaðu
dekkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dekkarðu
dekkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dekkirðu
dekkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dekkaður
dekkuð
dekkað
þolfall
dekkaðan
dekkaða
dekkað
þágufall
dekkuðum
dekkaðri
dekkuðu
eignarfall
dekkaðs
dekkaðrar
dekkaðs