Yrða

dvelja

sagnorð
1
vera einhvers staðar um kyrrt
hann dvaldi í útlöndum í tólf ár
börnin dvöldu hjá ættingjum sínum
2
staðnæmast (við e-ð) í huganum
dvelja við <vandamálin>
hann reynir að dvelja ekki við það sem er neikvætt
3
þolfall
tefja
hvað dvelur <hana>?
hvað tefur hana, af hverju ætli hún sé ekki komin?
→ sjá: dveljast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • dvelja áfram
  • dvelja erlendis
  • dvelja í núinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dvel
dvaldi
önnur persóna
dvelur
dvaldir
þriðja persóna
dvelur
dvaldi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dvelji
dveldi
önnur persóna
dveljir
dveldir
þriðja persóna
dvelji
dveldi
nafnháttur
dvelja
sagnbót
dvalið
lýsingarháttur nútíðar
dveljandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dvel
dveldu
dveljið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dvelurðu
dvaldirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dveljirðu
dveldirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dvelst
dvaldist
önnur persóna
dvelst
dvaldist
þriðja persóna
dvelst
dvaldist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dveljist
dveldist
önnur persóna
dveljist
dveldist
þriðja persóna
dveljist
dveldist