Yrða

dvelja

sagnorð
1
vera einhvers staðar um kyrrt
hann dvaldi í útlöndum í tólf ár
börnin dvöldu hjá ættingjum sínum
2
staðnæmast (við e-ð) í huganum
dvelja við <vandamálin>
hann reynir að dvelja ekki við það sem er neikvætt
3
þolfall
tefja
hvað dvelur <hana>?
hvað tefur hana, af hverju ætli hún sé ekki komin?
→ sjá: dveljast so
Orðasambönd
Orðasambönd
  • dvelja áfram
  • dvelja erlendis
  • dvelja í núinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dvel
dvaldi
2.p.
dvelur
dvaldir
3.p.
dvelur
dvaldi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dvelji
dveldi
2.p.
dveljir
dveldir
3.p.
dvelji
dveldi
Nh.
dvelja
Sagnb.
dvalið
Lh. nt.
dveljandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dvel
dveldu
dveljið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dvelurðu
dvaldirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dveljirðu
dveldirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dvelst
dvaldist
2.p.
dvelst
dvaldist
3.p.
dvelst
dvaldist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dveljist
dveldist
2.p.
dveljist
dveldist
3.p.
dveljist
dveldist