Yrða

efinn

lýsingarorð
sem efast, er í vafa
hann heldur að það muni rigna en hún er eitthvað efin
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
efinn
efin
efið
Þf.
efinn
efna
efið
Þgf.
efnum
efinni
efnu
Ef.
efins
efinnar
efins