efni2
nafnorðhvorugkyn
1
mælanleg fyrirbæri eða hlutir, hinn fasti hlutveruleiki
efni og orka
2
efnafræði
ákveðið frumefni eða sameindir sem mynda heild með ákveðnum einkennum
efnið er eldfimt
3
ofinn dúkur til að nota í t.d. föt
röndótt efni úr bómull
4
efniviður
við eigum nóg efni í grindverkið
5
viðfangsefni, umræðuefni
nemandinn valdi sér efni í ritgerðina
fara út fyrir efnið
hann fór út fyrir efnið í ræðunni
halda sér/sig við efnið
reyndu að halda þig við efnið
halda <honum> við efnið
láta hann halda einbeitingu sinni við verkið
6
persóna
einkum í samsetningum
(um mann) góður efniviður, hentugur í e-t hlutverk
hann er efni í góðan fiðluleikara
hún er ráðherraefni flokksins
7
atriði, mál
það/nú er illt í efni
ástandið er ekki gott, þetta lítur illa út
<það vantar stefnu> í þessum/þeim efnum
<fá bréf> þess efnis að <styrkur hafi fengist>
Orðasvið og samstæður
fjárhagur / fjárráð
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
efni
efnið
Þf.
efni
efnið
Þgf.
efni
efninu
Ef.
efnis
efnisins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
efni
efnin
Þf.
efni
efnin
Þgf.
efnum
efnunum
Ef.
efna
efnanna