eign
nafnorðkvenkyn
1
það að eiga e-ð
íþróttamaðurinn fékk bikarinn til eignar
fá <honum> <landið> til eignar
kasta/slá eign sinni á <landið>
2
það sem maður á, einkum peningar og fasteignir
hann lét eftir sig miklar eignir þegar hann lést
hrein eign
skuldlaus eign
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
eign
eignin
Þf.
eign
eignina
Þgf.
eign
eigninni
Ef.
eignar
eignarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
eignir
eignirnar
Þf.
eignir
eignirnar
Þgf.
eignum
eignunum
Ef.
eigna
eignanna