einn
lýsingarorð
án félagsskapar, einsamall
hann var einn heima
hún var ein í bílnum
skáldið sat eitt á bekknum
börnin fóru ein út í skóg
vera einn á ferð
þið ættuð ekki að vera einir á ferð í myrkri
vera einn og yfirgefinn
hún hefur verið ein og yfirgefin síðan hann dó
tveir einir/ tvær einar/ tvö ein
þær fóru tvær einar á fjallið
<þetta er> einn og sami maðurinn
þetta er sami maðurinn
einn saman
einn og eingöngu
hún getur drepið mann með augnaráðinu einu saman
einn og sér
einn og út af fyrir sig
þau búa ein og sér í dalnum
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einn
ein
eitt
Þf.
einan
eina
eitt
Þgf.
einum
einni
einu
Ef.
eins
einnar
eins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einir
einar
ein
Þf.
eina
einar
ein
Þgf.
einum
einum
einum
Ef.
einna
einna
einna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eini
eina
eina
Þf.
eina
einu
eina
Þgf.
eina
einu
eina
Ef.
eina
einu
eina
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einu
einu
einu
Þf.
einu
einu
einu
Þgf.
einu
einu
einu
Ef.
einu
einu
einu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einni
einni
einna
Þf.
einni
einni
einna
Þgf.
einni
einni
einna
Ef.
einni
einni
einna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einni
einni
einni
Þf.
einni
einni
einni
Þgf.
einni
einni
einni
Ef.
einni
einni
einni
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einasti
einasta
einasta
Þf.
einasta
einustu
einasta
Þgf.
einasta
einustu
einasta
Ef.
einasta
einustu
einasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
einustu
einustu
einustu
Þf.
einustu
einustu
einustu
Þgf.
einustu
einustu
einustu
Ef.
einustu
einustu
einustu