Yrða

eitraður

lýsingarorð
1
sem hefur eitur, sem í er eitur
eitruð kónguló
eitraður drykkur
2
persóna
harður í keppni, mjög slunginn (og varasamur andstæðingum sínum)
hann var alveg eitraður í vítateignum
→ sjá: eitra sagnorð
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
eitraður
eitruð
eitrað
þolfall
eitraðan
eitraða
eitrað
þágufall
eitruðum
eitraðri
eitruðu
eignarfall
eitraðs
eitraðrar
eitraðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
eitraðri
eitraðri
eitraðra
þolfall
eitraðri
eitraðri
eitraðra
þágufall
eitraðri
eitraðri
eitraðra
eignarfall
eitraðri
eitraðri
eitraðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
eitraðastur
eitruðust
eitraðast
þolfall
eitraðastan
eitraðasta
eitraðast
þágufall
eitruðustum
eitraðastri
eitruðustu
eignarfall
eitraðasts
eitraðastrar
eitraðasts