Yrða

eitraður

lýsingarorð
1
sem hefur eitur, sem í er eitur
eitruð kónguló
eitraður drykkur
2
persóna
harður í keppni, mjög slunginn (og varasamur andstæðingum sínum)
hann var alveg eitraður í vítateignum
→ sjá: eitra so
Orðasvið og samstæður
eitrun
eitur
illgirni / illkvittni
illmennska
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eitraður
eitruð
eitrað
Þf.
eitraðan
eitraða
eitrað
Þgf.
eitruðum
eitraðri
eitruðu
Ef.
eitraðs
eitraðrar
eitraðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eitraðri
eitraðri
eitraðra
Þf.
eitraðri
eitraðri
eitraðra
Þgf.
eitraðri
eitraðri
eitraðra
Ef.
eitraðri
eitraðri
eitraðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eitraðastur
eitruðust
eitraðast
Þf.
eitraðastan
eitraðasta
eitraðast
Þgf.
eitruðustum
eitraðastri
eitruðustu
Ef.
eitraðasts
eitraðastrar
eitraðasts