Yrða

erfðakonungur

nafnorðkarlkynerfða-konungur
sá sem erfir konungstign sína
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
erfðakonungur
erfðakonungurinn
Þf.
erfðakonung
erfðakonunginn
Þgf.
erfðakonungi
erfðakonungnum
Ef.
erfðakonungs
erfðakonungsins