fógeti
nafnorðkarlkyn
1
í eldra máli
löglærður embættismaður í bæjar- og sýsluumdæmi, lögreglustjóri, sýslumaður, borgarfógeti, bæjarfógeti, sem gegnir ýmsum lögbundnum störfum á vegum ríkisins
2
sögulegt
æðsti umboðsmaður konungs (hirðstjóri, höfuðsmaður); umboðsmaður hirðstjóra, höfuðsmanns innanlands; (stundum) sýslumaður (á 16. öld)
Orðasvið og samstæður
embætti
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
fógeti
fógetinn
Þf.
fógeta
fógetann
Þgf.
fógeta
fógetanum
Ef.
fógeta
fógetans
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
fógetar
fógetarnir
Þf.
fógeta
fógetana
Þgf.
fógetum
fógetunum
Ef.
fógeta
fógetanna