ÞARI
nafnorðkarlkyn
a, m. [Dan. tarre; Shetl. tarri- in tarricrook, a fork to gather sea-weed with]:—sea-weed, Lat. alga; þari and þang are almost synonymous; hann grefsk milli tveggja steina, ok berr á sik ofan þarann, Fbr. 103 new Ed., Grág. ii. 358; land eigandi á þara allan, 359; beltis-þari = fucus saccharius; Skíði datt er skyldi hann skjótt á þaranum ganga, Skíða R.; brenna þara, Frissb. 255.
COMPDS: þarabelti, þarabrúk, þaranytjar.