ásmóðr
nafnorðkarlkynás-móðr
m. the divine strength of Thor, shewn in his wrath by thunder and lightning; því næst sá hann eldingar ok þrumur stórar; sá hann þá Þór í ásmóði, Edda 58; the proper name Þormóðr is equivalent to ásmóðr, cp. Landn. 307 (the verse).