óttusöngrnafnorðkarlkynóttu-söngrm. matins in the Roman Catholic time, 625. 164, 167, K. Þ. K. 58, Bs. i. 673, 847; óttusöngs-bók, -kver, -mál, -tíð, -sloppr, Pm. 38, 58, 73, 117, Jm. 36, Fms. v. 224, vii. 317, Hom. 122.