Yrða

ösla

sagnorð
að, [akin to vaða-óð, vaðsla or from usli = fire (?)], to wade, splash in water; hón öslar aptr til meginlands, ii. 182: very in usage, of children dabbling in water: in poets also of ships, skeiðir úðr undan bar ösluðu súða ljónin,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • qs.quasi.
  • freq.frequent, frequently.
  • mod.modern.
  • e. g.exempli gratia.
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Sig. Breiðf.Sigurðr Breiðfjörð.