útgarðar
nafnorðkarlkynút-garðar
m. pl. the outer building; færa e-n við útgarða, to throw to the wall, Glúm. 344; þann mann er um útgarða færði (who cast out) alla frændr sína, Gísl. 84.
2. mythol. the ‘out-yard,’ abode of the giant Útgarða-Loki, Edda.